Seminarium eksperckie wokół dyskusji o Strategii polskiej polityki zagranicznej na lata 2026–2030
Na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego odbyło się seminarium eksperckie poświęcone omówieniu Strategii polskiej polityki zagranicznej na lata 2026-2030 ze szczególnym uwzględnieniem roli Chin oraz krajów Azji Południowo-Wschodniej, Japonii i Półwyspu Koreańskiego. Spotkanie zgromadziło przedstawicieli Departamentu Strategii Ministerstwa Spraw Zagranicznych i specjalnego wysłannika ministra spraw zagranicznych ds. Indo-Pacyfiku, środowisko akademickie Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politologicznych UŁ oraz ekspertów Ośrodka Spraw Azjatyckich – pierwszego w Polsce uniwersyteckiego think-tanku. W spotkaniu wziął także udział konsultant Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej Mazowieckie Łódzkie. Program dyskusji obejmował m.in. zagadnienia dotyczące trajektorii dalszego rozwoju sytuacji w Chinach, dynamiki relacji chińsko-rosyjskich, znaczenia Chin dla Europy Środkowo-Wschodniej, Ukrainy i Białorusi, relacji UE–Niemcy–Chiny, a także roli Japonii, Republiki Korei, Indii, Wietnamu i Filipin w zmieniającym się układzie sił w Azji i na świecie.
Punktem odniesienia do rozważań była przyjęta przez Radę Ministrów z inicjatywy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Strategia polskiej polityki zagranicznej na lata 2026-2030. W duchu tez przedstawionych w exposé przez wicepremiera, ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego, uczestnicy seminarium podkreślali, że dokument jest odpowiedzią na rzeczywistość coraz mniej stabilną i nieprzewidywalną, w której bezpieczeństwo ponownie stało się podstawowym punktem odniesienia dla praktycznie wszystkich kierunków polityki państwa. Szczególne znaczenie przypisano wojnie Rosji przeciwko Ukrainie, potrzebie długofalowego wzmacniania wschodniej flanki UE i NATO oraz łączeniu ścisłej współpracy transatlantyckiej z rozwojem europejskich zdolności obronnych.
W części poświęconej Chinom dyskusja koncentrowała się na ich rosnącym znaczeniu dla ładu międzynarodowego oraz dla bezpieczeństwa i interesów gospodarczych Europy. Zwracano uwagę, że zgodnie ze Strategią Chiny pozostają ważnym partnerem handlowym Polski, ale zarazem państwem, wobec którego potrzebne jest podejście oparte na realizmie, odporności i jasnym definiowaniu interesów. W tym sensie relacje z Pekinem były ujmowane przede wszystkim przez pryzmat ich wpływu na stabilność międzynarodową, w tym na stosunki z Rosją, przebieg wojny w Ukrainie oraz przyszły kształt instytucji globalnych.
Istotne miejsce zajęła także refleksja nad znaczeniem Indo-Pacyfiku dla polskiej polityki zagranicznej. Uczestnicy wskazywali na rosnącą wagę współpracy z państwami podobnie myślącymi lub otwartymi na współpracę z Polską w przynajmniej w niektórych istotnych dla nas obszarach – dotyczy to zwłaszcza Japonii, Republiki Korei, Australii, Indii, Indonezji, Filipin, Wietnamu, Malezji, Tajlandii i Nowej Zelandii, zarówno w wymiarze politycznym i bezpieczeństwa, jak i gospodarczym oraz technologicznym. Podkreślano potrzebę praktycznego wzmacniania partnerstw, lepszego wykorzystywania ich potencjału dla bezpieczeństwa Polski i Europy, a także wspierania obecności polskiego biznesu na rynkach pozaeuropejskich.
Seminarium potwierdziło znaczenie włączenia środowisk eksperckich i akademickich do dyskusji o kierunkach polskiej polityki zagranicznej. Taki sposób działania dobrze koresponduje z zapowiedzią MSZ, że Strategia polskiej polityki zagranicznej na lata 2026-2030 będzie popularyzowana w całej Polsce przy udziale Regionalnych Ośrodków Debaty Międzynarodowej (RODM), wyższych uczelni i think tanków. Sama rola RODM-ów pozostaje w tym procesie szczególnie istotna, ponieważ ośrodki te służą animowaniu polityki zagranicznej wśród obywateli oraz wzmacnianiu kanałów współpracy między Ministerstwem Spraw Zagranicznych, środowiskiem akademickim, samorządami i organizacjami społecznymi.